---

Jak pracuje mĂłzg?

PÓŁKULA LEWA Słowa Liczby Sekwencje Analiza Logiczność STARAJ SIĘ

PÓŁKULA PRAWA Muzyka Barwy Przestrzeń Wyobrażenia Marzenia Czucie kierunków ODRUCH

Lewa półkula mózgu odpowiada za mowę, myślenie logiczne, liczenie. zdolności matematyczne.

Prawa odpowiada za działania twórcze, rytm, muzykę, oraz wyobraźnię. Po to, aby lewa i prawa półkula mogły ze sobą współpracować, łączy je ze sobą ciało modzelowate - wiązka włókien nerwowych. Im bardziej mózg jest aktywny, tym więcej tworzy się połączeń w ciele modzelowatym. Zaburzenia w uczeniu się mogą się brać właśnie ze zbyt małej liczby tych połączeń. Powodem może być stres lub pominięcie w rozwoju okresu raczkowania. Uczeń w stresie nie jest w stanie się uczyć, jego mózg jest nastawiony tylko na przetrwanie.

Musimy szczególnie uczulić gimnazjalistów, aby uczyli się w takich warunkach w jakich będą odtwarzać. Jeżeli uczeń ma zaburzenia koncentracji to przygotować mu serię kartek, aby można było zakryć zadanie zrobione.

Pierwszy czynnik powodujący stres to bezradność intelektualna.

Ćwiczenia usprawniające umysł zostały nazwane gimnastyką mózgu. Jej celem jest nabycie umiejętności uczenia się całym mózgiem Należy dostarczyć ćwiczeń, które:
1. pobudzą wyobraźnię,
2. pozwolą tworzyć modele [przybliża każde zjawisko],
3. pozwolą czuć mapę,
4. umożliwiają czytanie ze zrozumieniem,
5. pobudzą ciekawość,
6. dają lepszą intuicję,
7. ułatwią koncentrację,
8. wspomagają myślenie,
9. ułatwią porządkowanie oraz precyzyjne przekazywanie instrukcji.

Aby lepiej zrozumieć potrzebę wprowadzania ćwiczeń mózgu, posłuchajmy w jaki sposób spostrzega siebie dziecko niezintegrowane:
1. Nawet, jeśli bardzo się staram, nigdy mi się nie udaje. Pewnie jestem beznadziejny.
2. Jestem niezdarny i często się kaleczę, chociaż bardzo staram się uważać.
3. W towarzystwie innych dzieci często czuję się zagubiony, ale potrafię sobie radzić przy osobie dorosłej, która mnie pochwali [lub zgani].
4. Chcę być lepszy niż inne dzieci [najsilniejszy, najgrubszy, najładniejszy, najsprytniejszy] wszystko jedno w czym.
5. Nikt mnie nie rozumie, gdy czytam, a czasem gdy mówię nawet ja sam się gubię. Jeśli chodzi o pisanie, zależy mi tylko na tym , by się spodobało nauczycielowi.

Zupełnie inaczej postrzega siebie dziecko zintegrowane:
1. Wszystko robię najlepiej, jak tylko potrafię. Z radością sprawdzam różne swoje możliwości. Nigdy nie chcę się poddawać.
2. Ruch sprawia mi radość. Z przyjemnością wspinam się, biegam, sprawdzam swoje fizyczne zdolności.
3. Sam stawiam sobie cele i czuję się dobrze, gdy je osiągam, niezależnie od tego, co inni sobie pomyślą.
4. Sprawia mi radość poprawianie własnych wyników. Szanuję indywidualny sposób uczenia się innych osób.
5. Lubię pisać własne opowiadania, a moje pomysły i przemyślenia jak gdyby same spływają na papier. Gdy czytam, zawsze wydaje mi się, że wiem, co wydarzy się dalej. Kiedy mówię i chcę wyrazić jakąś myśl, która właśnie przyszła mi do głowy, słowa natychmiast pojawiają się w mojej głowie i układają się w sensowną całość.